นักวิจัยยืนยันสาเหตุการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ที่สุดของโลกในการศึกษาใหม่

การระเบิดของภูเขาไฟถูกระบุเป็นตัวขับเคลื่อนหลัก

นักวิจัยยืนยันว่าการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ในยุคเพอร์เมียน-ไทรแอสซิก หรือที่รู้จักในชื่อ 'ความตายครั้งใหญ่' เกิดจากการระเบิดของภูเขาไฟขนาดใหญ่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือไซบีเรีย การระเบิดซึ่งกินเวลาประมาณ 200,000 ปี ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และมีเทนจำนวนมหาศาลสู่ชั้นบรรยากาศ ทำให้อุณหภูมิโลกสูงขึ้น 10°C และมหาสมุทรกลายเป็นกรดและขาดออกซิเจน

หลักฐานใหม่จากตะกอนทะเล

การศึกษาซึ่งอาศัยการวิเคราะห์แกนตะกอนทะเลจากทั่วโลก ให้ไทม์ไลน์ที่สมบูรณ์ที่สุดของเหตุการณ์การสูญพันธุ์ นักวิจัยระบุลำดับที่ชัดเจน: การระเบิดของภูเขาไฟเกิดขึ้นถึงจุดสูงสุดก่อน ตามด้วยการเปลี่ยนแปลงไอโซโทปคาร์บอน จากนั้นกรดในมหาสมุทร และสุดท้ายคือการตายจำนวนมาก ช่วงเวลาระหว่างเหตุและผลน้อยกว่า 10,000 ปี ซึ่งเป็นพริบตาในเวลาทางธรณีวิทยา

ความคล้ายคลึงกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศสมัยใหม่

ผู้เขียนรายงานเตือนว่าเหตุการณ์โบราณนี้เป็นอุทาหรณ์สำหรับยุคปัจจุบัน แม้ว่าอัตราการปล่อยคาร์บอนในปัจจุบันจะช้ากว่าการระเบิดของภูเขาไฟในยุคเพอร์เมียนมาก แต่ผลสะสมอาจเป็นไปตามวิถีที่คล้ายคลึงกันหากภาวะโลกร้อนยังคงดำเนินต่อไปโดยไม่หยุดยั้ง 'ระบบโลกมีขีดจำกัด' หัวหน้าผู้เขียนกล่าว 'เมื่อคุณข้ามมันไป วงจรป้อนกลับจะเข้าควบคุม'