Webb kijkt door kosmisch stof
Astronomen hebben met de James Webb Ruimtetelescoop ongeveer 16,5 miljoen individuele sterren in Messier 82, het Sigarensterrenstelsel, in kaart gebracht, wat de meest gedetailleerde sterrentelling ooit in een starburst-stelsel oplevert. Het sterrenstelsel, gelegen op 12 miljoen lichtjaar afstand in het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major), vormt tien keer sneller sterren dan de Melkweg, wat het een natuurlijk laboratorium maakt voor extreem sterrenvormingsonderzoek.
Ongekende resolutie onthult stellaire populatie
Webb's infraroodinstrumenten drongen door de dichte stof- en gaswolken die voorheen de kern van het sterrenstelsel verborgen hielden voor optische telescopen zoals Hubble. De waarnemingen, geleid door een team van het Space Telescope Science Institute en Tufts University, catalogiseerden sterren over een breed scala aan massa's en leeftijden, wat wetenschappers nieuwe gegevens geeft over hoe starburst-gebeurtenissen in de loop van de tijd evolueren.
Nieuwe inzichten in galactische evolutie
De sterrenkaart helpt onderzoekers begrijpen hoe sterrenstelsels zoals M82 — dat gravitationeel interageert met zijn buur Messier 81 — golven van stervorming opwekken. De gegevens kunnen ook licht werpen op hoe de eerste sterrenstelsels in het vroege heelal sterren produceerden in even extreme snelheden, en bieden een nabij analoog voor processen die de kosmos miljarden jaren geleden vormden.