Na acht jaar reizen door het binnenste zonnestelsel is de BepiColombo-missie begonnen aan de laatste aanloop naar Mercurius. De Europese Ruimtevaartorganisatie en de Japanse ruimtevaartorganisatie JAXA bouwden en besturen het ruimtevaartuig samen.
ESA meldde dat de aankomstfase formeel begon op 3 september 2026, toen de Mercury Transfer Module zich losmaakte van de rest van het ruimtevaartuig. Twee ESA deep-space volgantennes in Spanje en Argentinië vingen de signalen op die de scheiding bevestigden. Telemetrie toonde aan dat alle systemen normaal werkten.
Transfermodule valt weg
De transfermodule leverde de voortstuwing en zonne-elektrische energie die het geheel op zijn lange, lusvormige route bracht. Nu die taak voltooid is, is hij niet meer nodig. Het resterende samengestelde ruimtevaartuig vliegt nu zelfstandig naar de planeet.
De omloopbaaninvoeging staat gepland voor 21 november 2026. Op dat moment wordt BepiColombo de eerste missie die Mercurius met twee ruimtevaartuigen tegelijk omcirkelt.
Twee orbiters, twee verschillende taken
ESA's Mercury Planetary Orbiter, MPO genaamd, bestudeert het oppervlak en het inwendige. JAXA's Mercury Magnetospheric Orbiter, Mio genaamd, richt zich op het magnetische veld van de planeet en de deeltjes eromheen. De twee scheiden zich op 9 en 10 december 2026 van elkaar en nestelen zich vervolgens in verschillende omloopbanen.
Mercurius is de kleinste planeet en de dichtstbijzijnde bij de zon. Het oppervlak schommelt tussen extreme hitte en extreme kou, en er is bijna geen atmosfeer om het tegen zonnestraling te beschermen. Werken daar vereist afscherming en zorgvuldig thermisch ontwerp.
Wetenschapsfase begint in 2027
De inbedrijfstelling van de instrumenten duurt enkele maanden. De wetenschapsfase staat gepland voor april 2027. Onderzoekers verwachten dat de gegevens helpen verklaren hoe een planeet die zo dicht bij de zon ontstond toch een magnetisch veld en een verrassend grote ijzerkern kreeg.
Een lange weg naar de kleinste planeet
Mercurius bereiken is moeilijker dan het lijkt. De planeet ligt diep in de zwaartekrachtput van de zon, dus een ruimtevaartuig dat er recht op af vliegt, versnelt en schiet voorbij. BepiColombo gebruikte in plaats daarvan een reeks flybys van de aarde, Venus en Mercurius zelf, waardoor zijn pad werd gebogen en net genoeg werd afgeremd om te worden gevangen. De reis duurde ongeveer 7,2 jaar. Missieplanners zeggen dat het wachten een langere, stabielere omloopbaan oplevert zodra het ruimtevaartuig zich vestigt.