Het genetische perkament lezen
Wetenschappers hebben een nieuwe methode gedemonstreerd om DNA te extraheren en analyseren uit 1300 jaar oude perkamenten manuscripten zonder fysieke schade aan te richten. Dit opent een genetisch archief dat verborgen ligt in middeleeuwse bibliotheken wereldwijd. De techniek, ontwikkeld door onderzoekers van de North Carolina State University en gepubliceerd in Manuscript Studies, gebruikt een zachte uitstrijkmethode om celmateriaal van het oppervlak van dierlijke perkamenten te verzamelen. Het team verwerkte met succes 351 monsters van documenten uit de 8e eeuw tot het begin van de 20e eeuw, afkomstig uit Engeland, continentaal Europa, het Midden-Oosten en Noordoost-Afrika.
Wat het DNA onthult
Het teruggewonnen genetische materiaal geeft informatie over de gebruikte veerassen voor de perkamentproductie, de grootte van de dieren en ziektes die aanwezig waren op het moment van slachten. Vroege resultaten tonen aan dat middeleeuwse perkamentmakers een breder scala aan runderrassen gebruikten dan eerder werd aangenomen, waarbij sommige regio's zich specialiseerden in schapenvellen en andere de voorkeur gaven aan geiten- of kalfshuiden.
Cultureel erfgoed behouden
Traditionele studies van oud DNA vereisen het snijden, schrapen of boren in materiaal, wat onaanvaardbaar is voor zeldzame manuscripten. De nieuwe methode behoudt de documenten volledig terwijl het toch toegang geeft tot de biologische informatie erin.